Een ontmoeting onderweg tussen Sicilië en de Noordkaap
Soms gebeurt er iets waardoor je voelt dat een plek even onderdeel wordt van een groter verhaal. Zo’n avond beleefden wij op 21 april 2026 in het Europa Ayurveda Centrum in Witharen. Voor één dag en een nacht lag ons centrum op de route van een stille pelgrimage die begon bij Isola delle Correnti op Sicilië en onderweg is naar de Noordkaap in Noorwegen. Een tocht die niet wordt gedragen door haast of ambitie, maar door aandacht.
De wandeling wordt geleid door Phra Sutham Tidadhammo, een Theravada-monnik uit Thailand. Op het embleem van het T-shirt dat hij mij overhandigde staan vier symbolen naast elkaar: het kruis, de halve maan, het Om-teken en het dharmachakra. Vier religies, één cirkel. Geen verklaring, maar een beeld dat vanzelf spreekt. In het kleine boekje dat hij me gaf stond één zin die alles samenvat:
Inner peace is the key for world peace.
Zijn levensweg begon ooit in een heel andere richting. Hij studeerde rechten, behaalde een master in Public Administration en vervulde jarenlang verantwoordelijke functies binnen de Thaise overheid. Toch kwam er een moment waarop hij een andere roeping volgde. In 2014 trad hij in als monnik in het klooster Wat Thannam Lai. Vier jaar later begon hij te lopen. Niet om ergens aan te komen, maar om iets zichtbaar te maken wat onderweg kan ontstaan: ontmoeting, aandacht en vrede.
Met deze keuze zette hij een oude traditie door. Al in de tijd van de Boeddha trokken leerlingen te voet de wereld in om wijsheid te delen waar zij kwamen. Ook grote pelgrims uit de Aziatische geschiedenis gingen hen voor. Lopen werd zo opnieuw een vorm van beoefening — een meditatie die zich uitstrekt over landen en landschappen.
Die avond in Witharen kwam die traditie even tot stilstand in ons centrum. Mensen uit verschillende landen zaten bij elkaar alsof het vanzelfsprekend was.
Een Amerikaanse boeddhist vertelde over de leer van de Boeddha, rustig en eenvoudig. Terwijl hij sprak, kroop kleine Budhi — de peuter van een jong stel dat de dag ervoor voor de monniken had gekookt — naar hem toe en begon hem in zijn eigen taal iets te vertellen. Niemand hoefde dat moment uit te leggen. Iedereen begreep het.
Zo ontstond er iets wat je niet kunt organiseren, alleen kunt ontvangen: een sfeer van nabijheid, vertrouwen en gedeelde stilte.
De monniken vertelden hoe zij geraakt waren door de rust van het centrum. Door de tuin waarin kruiden groeien voor behandelingen. Door de zachte sfeer die hen deed denken aan India. Voor ons voelde hun aanwezigheid als een bevestiging van wat deze plek wil zijn:
een rustpunt waar beoefening van gezondheid en contemplatie samenkomen.
Een plek waar mensen mogen vertragen. Waar lichaam en bewustzijn opnieuw op elkaar kunnen afstemmen. Waar ruimte ontstaat om te luisteren naar wat werkelijk richting geeft.
De volgende ochtend vertrokken zij weer vroeg. De weg riep hen verder naar het noorden. In het gesprek dat ik met Phra Sutham had, vroeg ik hem welke ontmoeting hem tijdens al zijn jaren van lopen het meest had geraakt. Zonder aarzelen vertelde hij over zijn verblijf bij de inheemse gemeenschappen in Noord-Amerika, de Indianen. Niet alleen vanwege hun uiterlijk, dat hem verrassend vertrouwd voorkwam, zei hij, maar vooral vanwege hun manier van leven. Hun diepe verbondenheid met de natuur. Hun rust. En hun vanzelfsprekende gevoel voor plaats en betekenis in de wereld.
Misschien is dat wel wat overal ter wereld herkenbaar blijft: waar mensen dicht bij hun eigen natuur leven, blijft innerlijke vrede tastbaar aanwezig.
Ook daarin raakt deze pelgrimage aan de kern van Ayurveda. Leven in overeenstemming met je eigen prakriti. Je plaats herkennen. Je weg volgen zonder strijd. Vrede ervaren met wie je bent en waar je staat.
Misschien was het daarom wel vanzelfsprekend dat deze lange tocht juist hier een tussenstop vond.
Ik ben dankbaar dat het Europa Ayurveda Centrum voor even deel mocht uitmaken van deze reis van Sicilië naar de Noordkaap — een reis langs wegen en landschappen, langs ontmoetingen en gesprekken, maar vooral een reis naar binnen, naar die stille plek waar vrede begint.
